Wij nodigen u uit om in uw vrije tijd te werken voor 100 euro per uur.

Dit is wel keihard geld verdienen

Geachte dames en heren,
 De buitenlandse kliniek nodigt u uit om als ver verwijderd assistent te werken in uw vrije tijd.
Het vereist geen speciale opleiding of bijzondere ervaringen.
 U kunt vanaf 1 uur per week werken en vanaf 90 euro per uur verdienen.
De contante betaling gebeurt meteen.
Het werk bestaat uit het ontvangen van aanvragen van onze klanten van uw stad.
U hoeft niet te bellen of ver te reizen.
 We zijn bereid u gedetailleerde informatie over dit werk te verstrekken en een officieel contract met u daarvoor te sluiten.
 U zult niet alleen verdienen, maar ook andere mensen helpen.
Het is maatschappelijk verantwoord en humaan werk.
Als het werk u goed bevalt kunt u het aantal uren per week geleidelijk verhogen.
 Uw inkomsten zullen dan ook groeien.
Voor beoordeling van uw kandidatuur moet u een aanvraag sturen.
 Stuur uw aanvraag nu meteen en in 3 dagen begint u al geld te verdienen.
Vermeld in uw aanvraag het volgende:
1. Aanspreekvorm (uw naam).
2. Uw woonlaats op dit moment.
 Aanvragen moeten worden opgestuurd naar mijn e-mail: Jarvis@jobinamster.com.
Ik zal u persoonlijk antwoorden, maximum binnen drie werkdagen.
Met vriendelijke groeten,
Dokter Jarvis

2012 ABN AMRO VERIFICATIE

En dat zonder klant te zijn bij de ABN-AMRO

Uw Online Banking wordt geblokkeerd We hebben onlangs uw account, en vermoedt dat uw ABN AMRO Bankaccount zouden zijn benaderd door een onbevoegde derde partij.De beveiliging van uw account is onze primaire zorg.Daarom, als een preventieve maatregel, hebben we tijdelijkbeperkte toegang tot gevoelige account functies.Te herstellen toegang tot uw account, we hebben u nodig om uw identiteit tebevestigen. Om dit te doen moeten we u naar de onderstaande link te volgen en overgaan totde bevestiging van uw gegevens:www.abnamro.nl/nl/logon/identification  Dank u voor uw geduld terwijl wij werken samen aan het beschermen vanuw account.Dank u. U kunt ons helpen u te voorzien van de meest relevante informatie doorhet nemen van een moment dat u ons uw e-mail voorkeuren.En natuurlijk kunt u op elk moment uitschrijven.Vergeet niet, is ABN AMRO Bank zich in voor uw veiligheid en bescherming.Voor meer informatie, neem een kijkje op onze Informatie sectie Beveiliginghet kader van privacy en veiligheid op de website.

Dagje Efteling met de TROS

Na het eerste TROS ledendag in De Panne was ik niet te houden en gingen we ook nu naar de TROS ledendag, ditmaal in de Efteling. Na de fileleed van vorige keer besloten we nu met de trein te gaan. Dat was een schot in de roos. Nog voor we in de Efteling waren was de stemming al gezet.
Bij Rotterdam stapte een moeder en dochter in die, je zag het al aan hun kleding, ook naar de TROS ledendag gingen. De moeder begon meteen een heel verhaal tegen me op te hangen, hoewel ik geen kik terug gaf. Dat komt omdat ik dacht dat ze het tegen de mensen achter ons had, ook overtuigde TROS leden. Uiteindelijk kreeg de moeder contact met ons en vertelde vol overtuiging dat ze de dag ervoor ook al waren geweest, voor de artiesten.

May-be

Grotere kaart weergeven
Het was ergens begin jaren negentig. Ik was als elektromonteur aan de slag bij de verbouwing van een Koreaans restaurant ergens in Buitenveldert. Deze klus deden we voor een Zoetermeers aannemersbedrijf uit de Dorpsstraat. Een heus familiebedrijf. Het probleem van deze familie was alleen dat hun communicatie niet al te best was. Je verstond de helft van de tijd niet wat ze zeiden. Één van de timmermannen zei:" Ik werk al 20 jaar voor ze en ik weet nog niet wat ze zeggen."
Zo wa ser ook een Ad. Ad was misschien wel de lompste van de familie. Ooit deed Ad een klusje in de Dorpsstraat bovenop een ladder. Door zijn lompheid sloeg de ladder achterover en lag Ad 6 meter lager op de grond. Zijn enige reactie was: "Zo dat was hoog.". Af en toe hielp Ad ook mee. Hij mocht alleen helpen met slopen. Volgens mij was dat ook het enige wat Ad kon. Ook al was het de bedoeling dat er iets gemaakt moest worden

In het restaurant liep Oma rond. Oma was de moeder van de eigenaar en zo vanuit Korea naar Nederland gehaald in een tijd dat het woord "Inburgeringscursus" nog uitgevonden moest worden. Oma sprak alleen Koreaans. Oma deed 's-morgens het restaurant schoonmaken, 's-middags helpen in de keuken en tenslotte 's-avonds de afwas. Ondanks alles liep Oma de hele dag te lachen. Als 's-morgens de telefoon ging riepen we met z'n allen Oma. Maar Oma nam de telefoon niet op. Niet dat ze niet begreep dat ze de telefoon moest opnemen, welnee, dat begreep ze dondersgoed. Maar ze sprak alleen Koreaans. Toch moest ze iedere keer steeds harder lachen al we haar riepen en ze nee schuddend deed blijken de telefoon niet op te nemen.

Het restaurant wat uit twee delen bestond had iedere middag een lunch voor Koreanen die alle Europese hoofdsteden in 4 dagen bezochten. Steeds als er weer zo'n bus in de buurt kwam wisten we het al. De Koreaanse toeristen namen ons uitgebreid op de foto. Na 2 weken gingen we er zelfs voor posren tussen het puin voor de vele camera's.

Dan had je nog David, de architect. David was een Engelsman die geen Nederlands sprak. Davis was ongeveer twee meter lang, had halflang zwart gekruld haar en liep altijd met tekeningen onder zijn arm rond en zei steed "May be we gone make...". David was continue aan het bedenken wat we konden maken. Dat was een probleem. David verzon nog dingen terwijl de verbouwing nog in volle gang was. Dit resulteerde er bijvoorbeeld in dat David bedacht een muurtje te laten staan terwijl hij die de vorige dag, conform het originele plan weg wilde hebben. Terwijl hij dit kwam vertellen had hij niet eens in de gaten dat de opperman net de puinzakken met restanten van het muurtje naar buiten liep te sjouwen en begon tegen de uitvoerder "May be is it better da we that wall...".

Dat David niet meer in Engeland werkte was me als snel duidelijk. Vermoedelijk was David gedurende een klus in Engeland door de bouwvakkers op de Thames in een roeiboot gezet met al zijn tekeningen onder zijn arm. Door allemaal stromingen en de wind kwam hij door toeval in Amsterdam terecht en zaten wij nu met hem opgescheept.

David verzon de meest rare ding. Zo moest er in het plafond twee banen komen van kleine halogeen lampjes. Deze kregen al snel de bijnaam "De vijfde baan van Schiphol". Iets wat niet echt origineel was met de hele dag opstijgende en landende vliegtuigen vlak boven je hoofd.

Toch hadden we één ding wel goed voor elkaar. Toen alles bijna af was werd er ineens tussen de PVC pijpen, zaagsel en machines een tafel gedekt en werden we door de eigenaar getrakteerd op een Koreaanse maaltijd. Ik moet zeggen dat deze erg goed in de smaak viel.